قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق

قهرمانان را بیدار کند

قایق از تور تهی

و در از آرزوی مروارید

همچنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا

پریانی که سر از آب بدر میارند

و در آن تابش تنهائی ماهیگیران

می فشانند فسون از سر گیسوهاشان

همچنان خواهم راند........

قایقی خواهم ساخت

من فکر میکنم که تمام ستاره ها

به آسمان گمشده ای کوچ کرده اند

و شهر،شهر چه ساکت بود

افسوس

من مرده ام

و شب هنوز هم

گوئی ادامه همان شب بیهوده است

شاید که روح را

به انزوای یک جزیره نا مسکون

تبعید کرده اند

یه عاشق، بی قایق، تودریا

چشماشو، می بنده، تو رؤیـــا

من عاشق، بی قایق

تو دریا، میمیرم

چشمامو می بندم، بی رؤیا، میمیرم

میرمو میمیرم آسوده میشم از عشق

میرمو میمیرم

جشن تولد مرگمو برای تو، زیر آب میگیرم

یه زیبا، نگاهش به موجا

یه عاشق، بی ساحل تو دریا

پریای دریا، من امشب میمیرم

از عشق یه رویا، من امشب میمیرم

میرمو میمیرم آسوده میشم از عشق

میرمو میمیرم

جشن تولد مرگمو برای تو زیر آب میگیرم

یه عاشق، من عاشق، بی قایق، تو دریا

چشمامو می بندم، بی رؤیا

یه زیبا نگاشو چه آروم به موجا میدوزه

یه عاشق بی ساحل چه تنها، تو دریا میسوزه

میرمو میمیرم آسوده میشم از عشق

میرمو میمیرم

جشن تولد مرگمو برای تو

زیر آب میگیرم