بهترین راه برای این که جوانان کتابهای خوب بخوانند

این است که مطالعه این کتابهارو ممنوع کنند.

از طرف فرشاد

ای ساحل آرامشم سوی تو پر می کشم

......از دوریت در آتشم در آتشم یارا

ساده بگویم نگاه زاده علاقه است

اگر دو چشم روشن عشق به تو نگاه کند دیگر تو از آن خود نیستی

زمان میگذرد زمانه نیز هم

کودک میشویم

جوان هستی و جوانی نمیکنی ، میگذری

پیر میشوی میمانی

باز هم مثل همیشه در پی گمشده ای هستی که با تو هست، نیست

باز در پی آن علاقه پنهان، آن نگاه همیشه تازه هستی

باز آن دو چشم روشن عشق را در غباربی امان زمان جستجو میکنی

غافل از آنکه او دیگر تکه ای از تو شده

سایه ای خوش به دل تو

گوشه گوشه این دل خراب سرشار از عطر صدای توست عزیزم

فرشادم

             به من تکیه کن به من تکیه کن به من تکیه کن

                      که خاصیت عشق را می شناسم

                     به من تکیه کن مثل شبنم به برگ

                       تو را بهتر از برگ می شناسم

          تو را روی گلبرگ می نویسم در آغاز در انتها می نویسم

                      در آغاز دفترچه ی مشق هایم

یکبار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد

پس نگو که رؤیای دور از دسترس خوش نیست قبول ندارم

گر چه بظاهر جسم خسته است ولی دل دریائیست

تاب و توانش بیشتر از اینهاست

دوستت دارم و تاوان آن هر چه باشد، باشد

دوستت خواهم داشت بیشتر از دیروز

و باکی ندارم از هیچکس و هر کس که تو را دارم عزیز دلم فرشاد

بدستام تکیه کن پشتت به کوهه

نترس جون و دلم از من گذر کن

من دیوونه رو دیوونه تر کن

بدستام تکیه کن

خودت رو زیر اشکام خیس و تر کن

به رسم عاشقی قصد سفر کن

به صیادان دریا دل نظر کن

برای هر خطر سینه سپر کن

طلوع کن معرفت را جلوه گر کن

از این دریای طوفانی گذر کن

بزن بشکن بسوزون دربدر کن

من دیوونه رو دیوونه تر کن

بدستام تکیه کن

کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق

بزنیم دل رو به دریا من و تو تنهای تنها

تو میائی و من اینجا را با گلهای یاس عطرآگین

و با هزاران شاخه گل رز تزئین میکنم

دلم را که از نسیم قدمهایت شاداب و لرزان شده

سرشار از عشق تو خواهم کردو این عشق را بپایت میریزم

من و دلم و احساسم هر سه به انتظارت می نشینیم

و با هم آمدنت را جشن خواهیم گرفت ای عزیز دل

ای کاش چونان شمع میتوانستم بر بالینت بسوزم تا به تو گرمی بخشم

چونان پروانه دورت بگردم تا از تو پرستاری کنم

وچونان بلبل عشق را برایت بسرایم که دردها و غمها فراموش شود

ولی افسوس

شمعی دور از توام که سوختنم را فایده ای نیست

پروانه ای که میگردم ولی بیهوده

و بلبلی خاموش که باید سکوت کند